Fest

Türkçedeki "bayram" kelimesi, eski Farsça "sevinç ve kutlama günü" anlamına gelen "paδrām" sözcüğünden gelir; yani bir yanıyla neşeye, diğer yanıyla da belirlenmiş bir zamana işaret eder. Almancadaki "fest" kökü de benzer bir ikiliğe sahiptir: Hem "sağlam, sıkı, sabit" gibi fiziksel bir durumu, hem de "şölen, bayram" gibi neşeli bir olayı anlatır. Bu iki anlamın ortak noktası, bir şeyin "sabitlenmiş", "belirlenmiş" olmasıdır. Bayram, takvimde sabitlenmiş bir gündür; sağlam olan ise yerinde sabit durandır. Bu kökten türeyen kelimeler, bu sabitleme fikrini soyut ve somut dünyalarda gezdirir. Bir katilin suçlu olduğu "feststeht" yani "kesinleştiğinde", gerçek adeta hukuki bir çiviyle tahtaya çakılmıştır. Bir politikacının otoriter gücünü "verfestigen" yani "pekiştirmesi", iktidarını betondan bir duvar gibi sağlamlaştırmasıdır. Hatta bir ülkenin denize değil de karaya bağlı, sabit olan kısmına "Festland" denir, yani anakara. Kelime, "sağlam zemin" demektir. Bir şeyin ücretini belirlemek bile, "Entgeltfestlegung", o ücreti bir yere "sağlamca koyma" eylemidir. Almanca, Türkçenin eklerle yaptığı gibi, kelimeleri birleştirerek bir fikrin etrafında dönen minyatür bir dünya kurar; sağlamlık, kesinlik ve kararlılık dünyası.