Last

Almancadaki "Last" kelimesi, omuzlara binen somut bir ağırlığı, bir çuvalı veya bir sandığı akla getirir. Bu kelime, Türkçedeki "yük" ile aynı atadan gelmiyor belki ama kaderleri bir noktada kesişiyor. Bizim dilimizde "yük" nasıl ki "sorumluluk yükü", "iş yükü" gibi soyut alanlara taşınıp manevi ağırlıkları da sırtlanıyorsa, "Last" da Almancada benzer bir yolculuğa çıkmıştır. Fiziksel ağırlıktan yola çıkan kelime, bir sporcunun dayanıklılığını ölçen "Belastungsprobe" (stres testi) gibi teknik bir kavrama, bir davadaki gerçeği bulma sorumluluğunu ifade eden "Beweislast" (ispat yükü) gibi hukuki bir terime, hatta devletin vatandaştan topladığı vergiyi anlatan "Steuerlast" (vergi yükü) gibi mali bir mefhuma dönüşür. Türkçede nasıl ki "yük" kelimesi, "yüklemek" fiiliyle bir eyleme, "yükümlülük" ile bir duruma evriliyorsa, "Last" da "belasten" (yüklemek), "Belastung" (yüklenme), "belastbar" (dayanıklı) gibi formlara bürünerek aynı fikrin farklı yüzlerini gösterir. Bu kelime ailesi, bir fikrin somut bir görüntüden başlayıp nasıl soyut bir hukuk ve ekonomi diline dönüştüğünün canlı bir kanıtıdır.