Weis

Almanca kelimeleri birer soğan gibi katman katman açtığımızda, en içte saklı olan çekirdek bizi sık sık şaşırtır. Weis kökünün macerası da böyledir. Bu kök, en yalın haliyle "bilmek" ve "görmek" arasında gidip gelen eski bir anlama sahiptir. Türkçede "ak" rengiyle "akıl" arasındaki o eski, derin bağ gibi, Almancada da Weisheit (bilgelik) kelimesinin kökü, bir yolu, bir yöntemi "gösteren" bir anlam taşır. Kökün kendisi tek başına bir yön belirtir. Kelimenin başına gelen ön ekler ise bu yönü belirginleştirir. Hinweis kelimesinde hin ekiyle "bir yere doğru" işaret eder, bir ipucu verir. Wegweiser ise Weg (yol) ile birleşerek somut bir "yol gösterici" olur. Bazen de kökün sonuna eklenerek bir "tarz", bir "usul" anlatır: Denkweise (düşünce tarzı) zihnin yürüdüğü patikayı, Spielweise (oyun tarzı) ise bir oyuncunun sahada hareket etme usulünü tarif eder. Bu kelimeler bize, Almancanın dünyayı sadece nesnelerle değil, o nesnelere giden yollar, o eylemleri yapma biçimleri üzerinden de anladığını fısıldar. Her bir Weise kelimesi, bir hedefe varmanın farklı bir yol haritasıdır.