Zeug

Almancadaki Zeug kelimesi, tek başına "şey, eşya, ıvır zıvır" gibi mütevazı bir anlama sahipken, başka kelimelerle birleştiğinde bambaşka dünyaların kapısını aralar. Türkçedeki "göz" kelimesini düşünelim: Hem görme organıdır, hem bir çekmecenin "gözü"dür, hem de bir işin "gözdesi" olabilirsiniz. Kelimenin özü aynı kalır ama yanına gelen kelime, onu bambaşka bir sahneye çıkarır. Zeug da böyledir. Flugzeug dediğimizde uçar, Werkzeug olduğunda bir zanaatkârın elinde hayat bulur. Kök, bir hamur gibidir; yanına gelen kelime ona şekil verir. Bir tanık, yani Zeuge, mahkemede gerçeğin hamurunu yoğururken, onun ifadesi, yani Zeugenaussage, o hamurdan çıkmış somut bir delile dönüşür. Bir yanda Handwerkszeug ile ustanın elindeki çekiç, diğer yanda Machtwerkzeug ile bir fikrin soyut gücü vardır. Her ikisi de bir "araç"tır ama biri tahtayı, diğeri toplumları şekillendirir. Bu birleşimler, kelimelerin sadece yan yana gelmesi değil, birbirine can vermesidir.