Sein

Her dil, anlamları bir araya getirme sanatında kendi yolunu izler. Türkçenin bir kelimeyi eklerle örerek bir öykü anlattığı yerde, Almanca kelimeleri birbirine kenetleyerek sağlam yapılar inşa eder. Almancanın temel direklerinden "Sein", yani "olmak" fiili, bu mimarinin en güzel örneklerini sunar. Tek başına varoluşun en yalın halini ifade eden bu kök, önüne ve arkasına aldığı kelimelerle nasıl da zenginleşir! Tıpkı Türkçede "görmek" fiilinin "-üş" ekiyle "görüş" olup bir fikre, "ön-" ekiyle "öngörü" olup bir sezgiye dönüşmesi gibi, "Sein" de "Bewusstsein" kelimesinde bir anda zihinsel bir alana, yani "bilince" taşınır. Buradaki "be-" ön eki, bir eylemi daha yoğun, daha kasıtlı hale getiren bir fırça darbesi gibidir. "Bewusstsein" böylece sadece var olmak değil, var olduğunun farkında olmak, varlığa dair bir kavrayışa erişmektir. Bu kelimeye bir de "Pflicht" (görev) eklenince, "Pflichtbewusstsein", yani "görev bilinci" gibi hem ahlaki hem de toplumsal bir ağırlık taşıyan, neredeyse bir karakter özelliği belirten bir anlama bürünür. Almanca, bu birleştirmelerle kelimelerin içine ruh halleri, sorumluluklar ve felsefi derinlikler sığdırır.